இறுதி அத்தியாயம் அம்ருதா தன் பயிற்சி காலத்தை நிறைவு செய்துவிட்டு ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தாள். அதே மருத்துவமனையில், “ஹாஸ்பிடல் வந்துட்டேன் ஹரிஷ்! எந்தப் பக்கம்?” “அஸ்வத்!” திரும்பியவன் தன்னை நோக்கி கையசைத்துக்கொண்டு வரும் ஹரிஷைக் கண்டுவிட்டு, அலைபேசியை அணைத்தபடி அவனோடு நடந்தான். ஹரிஷ் நிறைய பயந்திருந்தான். அவன் முகமே பதற்றத்தில் குளித்திருந்தது.  அஸ்வத் ஆறுதலாக அவன் தோள் தட்டினான். “நீங்களே ஒரு டாக்டர். உங்க தங்கச்சியை எமோஷனல் ஆகக்கூடாது சொல்லுவீங்க! இப்போ நீங்களே பயந்தா எப்டி?” “பொண்டாட்டி விஷயத்துல எல்லாரும் ஸீரோ’ங்க! நிஜமா என்னால இந்த ஸ்ட்ரெஸ்’அ தாங்க முடியல அஸ்வத். ஆல்மோஸ்ட் நாலு மணி நேரம் ஆகிடுச்சு. நான் ஒரு பேஷண்ட் கிட்ட பேசி அனுப்பிட்டு இப்போதான் வந்தேன். இல்லைன்னா நானும் உள்ளே போயிருப்பேன்.” “நல்லவேளை போகல! அங்கே போய் அவங்க வலியைப் பார்த்துட்டு அழுதுருப்பீங்க.”  பேசியபடி அவ்வறை பக்கம் வந்திருந்தனர். அங்கே நடராஜன், அம்பிகா, ஸ்வேதாவின் அம்மா என அனைவரும் இருந்தனர். அதே மருத்துவமனையில் பணிபுரியும் அம்ருதாவிற்கு அன்று ஓர் அறுவைச் சிகிச்சை பணி இருந்...

அத்தியாயம் 35 ஞாயிற்றுக்கிழமை! பெண் வீட்டுக்காரர்கள் வருகிறார்கள் என்று எந்த ஆர்பாட்டமும் இல்லாமல், அவன் மகளின் அடையாளங்கள் உட்பட வழமை போலவே இருந்தது அஸ்வத்தின் வீடு! விடயத்தைச் சொல்லி அன்றாட பணி முடிந்த பின்னும் சாந்தியை இருக்கச் சொல்லியிருந்தான்.  அஸ்வத் திருமணம் செய்துகொள்ள போவதில் சாந்திக்கு அப்படியோர் நிறைவு! தன் மகனே வாழ்க்கையின் அடுத்தக் கட்டத்திற்கு நகர்ந்ததைப் போல் அகமகிழ்ந்து போனார். அஸ்வத் வந்தவர்களைக் கரம் கூப்பி அழைத்து அமர வைத்தான். ஒட்டுமொத்த பூக்களின் மலர்ச்சியையும் ஏந்தியிருந்தது, வெளியே நின்ற ஸ்கார்பியோவை வருடியபடி வந்த அம்ருவின் முகம்! அவளைப் பார்த்தவுடன் இவனுள்ளமும் ஓர் பூங்கொத்தைப் போல் மலர்ந்தது. சாந்தி ஹரிஷைக் கண்டு தெரிந்தவன் எனும் முறையில் ஆர்பாட்டமாகப் பேசிட, அவனைக் கேள்வியாய் ஏறிட்டார் நடராஜன். “விசாரிக்கும்போது அஸ்வத் ஃப்ரெண்ட்ன்னு சொல்லி இங்கே வந்தேன்னு சொன்னேன்லப்பா?” என்று அவருக்கு மட்டும் கேட்கும்படியாகச் சொல்ல, தலையசைத்துக் கொண்டார் அவர். அஸ்வத்திற்கு இருபத்தைந்து வயதிலேயே முதல் திருமணம் முடிந்தது என்றும், தற்போது அவனுக்கு இருபத்தொன்பது வயது என்றும்...

அத்தியாயம் 34.2 இரண்டு நாட்கள் சென்ற பிறகு, நிறுவனத்தில் வாடிக்கையாளர்களிடம் மும்முரமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த அஸ்வத்தை அலைபேசி அழைத்திட, திரையைப் பார்த்தவன் ஹரிஷின் அழைப்பைக் கண்டு, ‘Meeting! Call u later.’ என்ற குறுஞ்செய்தியொன்றைத் தட்டிவிட்டான். சிறிது நேரத்தில் அந்தச் சந்திப்பு முடிந்ததும், அஸ்வத்தின் மேலதிகாரி அழைத்தார். “அஸ்வத், இன்னிக்கு டெலிவரி போக வேண்டிய ஒரு மாரஃஸ்ஸோவுக்கு ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் சைட்ல டாக்யூமென்ட்ஸ் மிஸ்மேட்ச் ஆகுது. க்ளையண்ட் ஆல்ரெடி ஏஜிடேட்டட்! கவனிச்சியா நீ?”   “ஐ’ம் ஆன் இட், சர்! இன்டர்னெல் டீம் கிட்ட பேசிட்டேன். ஆர்டிஓலயும் பேசிருக்கேன். க்ளாரிஃபை பண்ண கொஞ்சம் டைமெடுக்கும் போலருக்குது. பட் இட்’ஸ் அண்டர் கன்ட்ரோல் சர்!” “உன்னைத்தான்பா மலை போல நம்பியிருக்கேன். அந்தாளு ஏதாவது சொல்லிட்டான்னா, தேவையில்லாம நம்ம பேரு ஹெட் ஆஃபீஸ்ல அடிபடும்.” “அவ்ளோ தூரம் போகாது சர். க்ளையண்ட் கிட்ட நான் நேரா பேசுறேன். ட்ரான்ஸ்பரண்டா ஹேண்டில் பண்ணலாம்.” பேசி வைத்தப் பின்னர் இண்டர்காம் அழைத்தது. “சர் உங்களைப் பார்க்க தேவான்னு ஒருத்தர் வந்திருக்கார்.” சட்டென சிசிடிவி திரையைப் பார்த்தவ...

  அத்தியாயம் 34.1 சாஷ்டாங்கமாக தன் மனைவியின் காலில் விழுந்திருந்தான் ஹரிஷ். ‘அய்யய்யோ… என்னங்க நீங்க போய் என் கால்ல விழுந்துக்கிட்டு…’ என்றெல்லாம் ஸ்வேதா கிரிஞ்ச் நாடகம் போடவில்லை. மாறாக டிபிகல் மனைவியாக அவன் சிண்டைப் பிடித்தாள். “மனசுல இருக்கறதுதானே கோவத்துல வெளியே வரும்? இத்தனை நாளும் என்னைப் பத்தி இப்டியொரு மோசமான தாட்’அ மனசுல வச்சுக்கிட்டு தான் என் கூட பேசி, சிரிச்சு இருந்திருக்கீங்க. ஒரு சைக்யார்டிஸ்டா அதையும் எனக்குத் தெரியாம பார்த்துக்கிட்டு எவ்ளோ அழகா நடிச்சிருக்கீங்க?” “பேபி, இப்டிலாம் பேசாதேயேன்… சத்தியமா நான் உன்னை அப்டி நினைக்கலடீ.” “பொய்! இல்லன்னா எப்டி அப்டியொரு வார்த்தை வரும்? நான் உங்க தங்கச்சியைத் தாட்டிவிட நினைக்கறேன்னு…” என்றவளுக்கு அழுகை வந்துவிட, “ப்ச் அழாதே பேபி!” என்று அணைக்க வந்தவனின் கையைத் தட்டிவிட்டாள். “தெரியாம சொல்லிட்டேன்டி… நிஜமா மனசுல இருந்து சொல்லல! அவன் மேல இருக்க கோவத்துல தான்…” “கோவத்துல தான் மனசுல இருக்கறது வெளியே வரும். இவ யாரு நம்ம தங்கச்சி விஷயத்துல தலையிடன்ற நினைப்புதானே?” என்று முதலிலிருந்து ஆரம்பித்து தன் அழுகையைத் தொடர்ந்தாள். சோலி முடிஞ்...